Koniec lat 80. w Polsce to był czas, kiedy technologiczna ciekawość młodzieży wykraczała daleko poza granice fantazji. Pierwsze mikrokomputery stawały się obiektem marzeń, a czasopisma informatyczne — jedynym źródłem wiedzy i natchnienia. Jednym z nich był właśnie „IKS”, który połączył misję edukacyjną z duchem innowacji, otwierając młodym czytelnikom drzwi do świata programowania i gier komputerowych. Więcej na warsaw-future.eu.
Historia powstania i rozwoju magazynu „IKS”
Magazyn „IKS” został założony w 1986 roku przez Wiesława Seterę, który objął stanowisko redaktora naczelnego i stał się jego siłą napędową. Szybko przyciągnął uwagę młodych entuzjastów techniki, początkujących programistów i po prostu zainteresowanych użytkowników komputerów, którym brakowało dostępnych informacji i praktycznej wiedzy. Debutancki numer miał 16 stron i został wydany w formie 32-stronicowego podwójnego wydania. Na jego łamach po raz pierwszy opublikowano kody czterech programów komputerowych, napisanych w języku BASIC z myślą o komputerze ZX Spectrum.
Drugi numer rozszerzył horyzonty „IKS-u”, dodając materiały dla właścicieli nie tylko ZX Spectrum, ale także komputerów Atari i Commodore. Wśród publikowanych programów pojawiły się te, które usprawniały działanie sprzętu, optymalizowały pamięć lub pełniły funkcje w tle. Co ważne, publikowano je bez ograniczeń — autorzy nie żądali wynagrodzeń ani nie chronili swoich rozwiązań prawem autorskim. Redakcja zamieszczała też gry logiczne i losowe, które zachęcały do eksperymentowania i twórczości.
Szczególną rolę w kształtowaniu części edukacyjnej „IKS-u” odegrała Zofia Ziawin-Winkowska, wykładowczyni z Głównej Szkoły Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa). To właśnie ona zainicjowała cykliczny kurs nauki języka BASIC, który zadebiutował w drugim numerze z 1986 roku. Cykl ten stał się prawdziwym pomostem edukacyjnym między amatorskimi próbami programowania a wiedzą akademicką. Dzięki przystępnemu językowi i praktycznym przykładom, czytelnicy poznawali zasady budowania algorytmów, podstawy kodowania wyrażeń algebraicznych oraz specyfikę pracy z ZX Spectrum.
W 1987 roku redakcja „IKS-u” uruchomiła serię „Zeszytów Programów Komputerowych”. Pełniły one rolę praktycznego dodatku, skierowanego do czytelników, którzy chcieli nie tylko czytać o programowaniu, ale i samodzielnie tworzyć, udoskonalać oraz testować własne programy. Wydawnictwo ukazywało się cztery razy na trzy miesiące, stając się faktycznie kwartalnym uzupełnieniem „IKS-u”. Pierwsze trzy numery ukazały się w imponującym nakładzie 80 tysięcy egzemplarzy, co świadczyło o ogromnym zainteresowaniu polskiej publiczności tematyką komputerową. Mimo ograniczonych możliwości poligraficznych, publikacje pozostawały merytoryczne, uporządkowane i dostępne dla szerokiej publiczności.
Mimo to, już pod koniec lat 80., „IKS” stanął przed trudnościami typowymi dla wielu magazynów technicznych tamtego okresu: deficyt papieru, niestabilność gospodarcza i rosnące koszty druku. Styczniowy numer z 1988 roku, dwudziesty w ogólnej numeracji, został wydrukowany już na maszynie offsetowej, co wiązało się z uproszczoną grafiką. Mimo to redakcja starała się utrzymać cenę na niezmienionym poziomie, co było ważnym gestem lojalności wobec czytelników. Jednak dalsze podwyżki cen materiałów zmusiły wydawców do podniesienia ceny: dwudziesty trzeci numer kosztował już 100 zł, a kolejny – 120 zł. Cena ta utrzymała się aż do ostatniego wydania w 1989 roku.
Uznanie i znaczenie działalności „IKS-u”
Magazyn „IKS” szybko zdobył szeroką publiczność, łącząc treść edukacyjną, praktyczną i rozrywkową. Jednym z kluczowych jego osiągnięć było wprowadzenie systematycznej tematyki edukacyjnej, zwłaszcza kursów programowania w BASIC-u, a także artykułów o algorytmach, logice komputerowej i praktycznym wykorzystaniu komputerów osobistych. Ostatecznie, wydawnictwo stymulowało ciekawość technologiczną młodzieży, tworzyło społeczność entuzjastów i kładło podwaliny pod formowanie nowego pokolenia polskich programistów, inżynierów i specjalistów IT.
